De inrichting voor Rood is in volle gang! Als je van de bovenste verdieping van het museum de lichthal in kijkt, dan zie je het spannende tentoonstellings-ontwerp steeds meer vorm krijgen. De medewerkers van de afdeling collectie doen gefocust hun werk. Ondertussen vullen de prachtige maskers, beelden en spannende kunstinstallaties steeds meer de ruimte. Als conservator in opleiding loop ik inmiddels zo’n negen maanden stage bij het Tropenmuseum en ben ik nauw betrokken geweest bij alles wat vooraf gaat aan de opbouw van een tentoonstelling zoals Rood. Vanaf het moment dat er nagedacht moest worden over de thema’s, de selectie van de objecten, het aanvragen van de bruiklenen tot aan het in elkaar zetten van een geheel nieuw vormgegeven publicatie, heb ik een bijdrage mogen leveren aan dit spectaculaire project. 
Nu staat de inrichting dus op het programma. Naast het selecteren van objecten en het doen van onderzoek, is dit toch wel een van mijn favoriete onderdelen tijdens het maken van een tentoonstelling. Je krijgt tenslotte de kans om heel concreet met objecten te werken en om ervaring op te doen met het inrichten van vitrines. Dit is namelijk echt een vak op zich en dus heel nuttig voor iemand die in de toekomst zich bezig wil gaan houden met het behoud van collecties. Waar moet je dan zoal op letten? Je controleert bijvoorbeeld de volgorde van de objecten in het ontwerp, soms worden er nog ter plekke veranderingen aangebracht als het ontwerp echt niet geschikt blijkt te zijn voor het object. Daarnaast moet je je continue bewust zijn van de manier waarop je objecten aanpakt, met handschoenen aan en in een bepaalde draairichting. De sterkte van de belichting is ook erg belangrijk, net zoals de juiste bevestiging van de objecten op verschillende ondergronden. Je hebt ook te maken met allerlei eisen van bruikleengevers. Veel van onze objecten worden bijvoorbeeld vrij opgesteld. Dit vereist dan ook extra aandacht.
Zelf heb ik vorige week samen met een collega van de afdeling collectie de inrichting van de galerie gedaan. Hier is straks het prachtige en intens rode werk van de kunstenares Kumari Nahappan te zien. Wat is er leuker dan de schilderijen zelf uit te mogen pakken, de conditie te checken en er voor te zorgen dat alles op de juiste plek komt te staan. Overigens is het uitpakken nog een flinke klus. De elf schilderijen voor aan de wand en de installatie voor in het midden, waren aangeleverd in grote kunsttransportkisten. In dit geval moesten die eerst allemaal vanuit het buitendepot naar de zaal worden versleept. Samen met de sterke mannen van het kunsttransportbedrijf, hebben we de kisten open gemaakt en konden we vervolgens bepalen hoe we te werk moesten gaan. Het is belangrijk om eerst een aantal goede foto’s te nemen van de manier waarop de werken in de kist zijn ingepakt. Zo weet je hoe ze aan het einde van de tentoonstelling weer terug moeten. Meestal liggen ze in één bepaalde richting, toegestopt met vulmateriaal om beweging in de kist te voorkomen. Daarna hebben we elke werk voorzichtig uitgepakt en op conditie gecontroleerd. Ook hier hebben de verpakking en de eventuele schade gefotografeerd en in het conditierapport vastgelegd. Een van de doeken had bijvoorbeeld lichte waterschade, bij een ander schilderij waren er door verkeerde druk deuken in het doek ontstaan. Niet zo best dus en daarom maar goed dat je dit als museum op tijd signaleert. Binnenkort maken we de galerie af met een installatie die bestaat uit allemaal kleine rode pitjes. Mensen kunnen hier gemakkelijk door heen lopen. Het wordt dus nog een hele uitdaging om ervoor te zorgen dat dit goed blijft liggen.
Marleen Kers studeerde Cultuurgeschiedenis en loopt op dit moment een jaar stage bij de afdeling Museale Zaken voor haar master Museum Conservator aan de VU.
0 reacties:
Een reactie plaatsen